Günümüzde ne yazık ki bazı kavramların içi boşaltılmaya yüz tutmuştur. Arkadaş, dost, yardımcı gibi insanın içini ısıtan birliktelikler son zamanlarda önemini yitirma aşamasına kadar gerilemiştir. Lâkin bizler bu kavramları aynı 1450. sene önceki gibi anlama ve yaşama azmini sürdürmek niyyet ve ğayretindeyiz.*Ensar* kavram olarak, İslam şeriarına bağlanıp, peygamber efendimizin (sav) davetini kabul edip, Cahiliyye hayatından kurtulan, asrı saadete geçen ve bu âmellerinden dolayı Kur’anı kerimde çoğu ayetlerde övülen, kendinden sonra gelen insanlık için örnek olan sahabe topluluğunun bir kısmının özel adı olarak İslam literatürüne geçmiştir. Yalnızca Allahın dinine sımsıkı sarıldıkları için Mekkeli müşrikler tarafından yurtlarından çıkarılan Mekkeli mü’minleri, yani hicret etmeye mecbur kalmış olan muhacirleri Medine’de barındıran, peygamber efendimize(sav) yanında beraber gelenlere eşine az rastlanır bir şekilde yardım eden, Medineli mü’minlerin, Peygamberimizin sevgisini kazanmış olan sahabelerinin özel ünvanıdır Ensar…
Medinede İslam devleti kurulduğunda, hak ile batılın ayrıldığı Bedir gününde bu devlete Allahu teâla kesin bir üstünlük bahşetmiştir. Müfessirlerimizin izahına göre; O zaman dostluk ve yardım bağı kalıcı hâle gelmiştir. ama yüce Allah, müslüman toplum içinde miras ve diyetlerde dayanışmayı kan bağıyla birbirlerine yakın olan akrabalara devretti. Ayetin işaret ettiği ve genelde ve özelde bu dostluğun bir şartı olarak ortaya koyduğu hicrete gelince bu, gücü yetenin şirk yurdundan islâm yurduna hicret etmesidir. Fakat, çıkarlarını ya da müşriklerle olan akrabalık bağlarını kaybetmemek için güçleri yettiği halde, hicret etmeyenlerle müslüman toplum arasında dostluk sözkonusu değildir. Mekke’deki bazı kişiler güçleri yettiği halde hicret edememişlerdir.Rabbimiz, hem hicret edenlere ve hemde edemeyen mü’minlere yardım etmeyi buyurmuştur. Özellikle din konusunda yardım istediklerinde. Fakat bu yardım, onlara gelen haksızlığın müslüman toplumla aralarında antlaşma bulunan bir toplum tarafından olmaması şartına bağlıdır. Çünkü müslüman toplumun imzaladığı antlaşmaları ve onun hareket çizgisini korumak. daha öncelikli olarak beyân edilmiştir.
İnsanlık tarihi boyunca süren ilahi davetin bir tek hedefi vardı: İnsanlara biricik ilahlarını, gerçek Rabblerini tanıtmak, onları tek ve ortaksız Rabblerine kul yapmak, yaratıkların ilahlığını geçersiz kılmak. Bazı kısa dönemlerde ortaya çıkan sayılı kişiler dışında insanlar ilahlık gerçeğini inkâr etmiyorlardı. Allahın varlığını temelde tartışma konusu yapmıyorlardı. Bunun yerine inanç ve ibadette ya da hakimiyet ve itaatte O’na başka tanrıları ortak koşuyorlardı. Bunların ikisi de şirktir ve insanları Allahın dininden çıkarır. İnsanlar bu dini, gelen her peygamber aracılığıyla öğrenmişler. Sonra zaman geçtikçe inkâr etmişler, bu din sayesinde içinden çıktıkları cahiliyeye geri dönmüşler. Tekrar Allah’a ortak koşmaya koyulmuşlar. İnanç ve ibadet noktasında itaat ve hakimiyet noktasında, ya da her ikisinde. İslam şeriatı nazil olduğunda, Allahu teâla mü’minleri, tıpkı havarilerin İsa aleyhiselama yardım ettikleri gibi sahabeyi kirama, Allah’ın yardımcıları olun’ buyurmaktadır. Bu konu, Allah için yardım şeklinde anlaşılmış, Zaten genellikle ifade ettiğimiz ilayı kelimetullah aynı manayı ifade etmektedir…
Rabbimiz, Tevbe suresi ayet. 100. de mealen şöyle buyurmaktadır:***İslâm dinine girme hususunda öne geçen ilk muhacirler ve ensar ile onlara güzellikle tabi olanlar var ya, işte Allah onlardan razı olmuştur, onlar da Allah’tan razı olmuşlardır. Allah onlara, içinde ebedî kalacakları, zemininden ırmaklar akan cennetler hazırlamıştır. İşte bu büyük kurtuluştur…***Ensar kelimesi iki ayette *muhacir* kavramı ile birlikte geçmektedir. Rabbimiz her iki topluluktan da razı olduğunu bildirmektedir bu iki topluluk ne bahtiyar, ne kadar övülesi bir topluluktur. Enfal suresi. Ayet. 74. mealen şöyledir:*** İman edip de Allah yolunda hicret ve cihad edenler, muhacirleri barındıran ve yardım edenler var ya, işte gerçek müminler onlardır. Onlar için mağfiret ve bol rızık vardır…***Ensar, şüphesiz ki İslâmí davetin inşa ve ihyasında korunmasında, yayılmasında, Medine başlayan, örnek İslâmí hayatın sonraki nesillere aktarılmasında muhacirlerle birlikte en önemli rolü üstlenmişlerdir. Sahabeyi güzin, mü’minler için en güzel örneklerdir. Onları sevmek, onları örnek almak, onların izini takip etmek bir iman borcumuzdur…
Sermedkadir…