Kopmak farz’dır faydasız iftiradan.
Gürültü, homurtu, robot’luklardan.
Ğayesiz yaşantı maddi unsurdan.
Ruhumun nidâ’sı bir ses gürlüyor…
Camii, mescitten ürküp tir tir titreyen.
Halkı,sivil asker diye birbiriyle fitliyen.
İblise taraf olup, hak yoluna gitmiyen.
Ebu Cehlin torunu yine küfür soluyor…
Çürüyen maneviyat âleme zehir saçar.
Sorular cevapsız kaldı acil ğaibe kaçar.
Yol çok uzun değil ki, bitiveriyor naçar.
Geleceği düşünmeyen pişman oluyor…
Dünyada bedenini defalarca yaktırsan.
Körpe beyinleri ilke, teori’ye taptırsan.
Kur’ana sünnete kinle hınçla saldırsan.
Sahte fikir cüceleri felsefeye tutunuyor…
Heykel yapıp tapınması akıl idrâk iflası.
Rakı, şarap, bira kokmuş mezar sofrası.
Ölüye sayğısı yok ayyaş eczacı kalfası.
Şeytanın aklına gelmez entrika sokuyor…
Rozet,Nazarlık takar bilirim ki sahtedir.
Gülüp eğlenmeler yapmacıksı bellidir.
Beden kendi bedeni ruhu çılğın, delidir.
Yüzü boya, tırnak cilâ abdest tutmuyor…
Hayvanda doyuruyor acıkınca karnını.
Yaşantı günübirlik düsünmez yarınını.
Ye, iç, boşalt varmı biliyorsan farkını.
İmanı hazımsızları dinsizliğe tutunuyor…
Sermedim belli ki sabır büyük silahım.
Hak batıl davası ebedi itikadi imanım.
La dinliler karşısında ümid ilahi yardım.
Rabbim ne güzel vekil kullarını koruyor…
Sermed…