Kategorie: Şiirler

SİVRİ DİL YILANA MAHSUS…

En şerefli YARATILAN ne yazıkki sivri dilli. Yılan’lardan DAHA etkin kusuyorken zehrini. Bitiriyor HAYATIN tadını yaşantının zevkini. Yalan, ğıybet, iftira’ya meyledenler VİCDANSIZ… Hayat kısa bir bilseki şerri çukurlara YUVARLAR. Kötülükten çare bekler kalbi KATRAN’DAN karalar. Haset’ligi meslek bilip canlıya kin’le BAKANLAR. Huzur yüzü görmeyecek; malı, MÜLKÜ faydasız… İslam dini YASAKLAMIŞ; Ne gerek var halbuki. Meymenetsiz […]

MUKAYESE…

Hangi fark’ını sayayım bazan AYNI diyorum. Şemâil tabiiki önemli RİVAYETİ dinliyorum. İnanç, İMAN ekseninde Müslümanız biliyorum. Ya olduğun gibi İNAN, yoksa kafa karıştırma… Dil’in neden farklı SÖYLER İtikâdın değişikse. Onun adı DİN olmaz kendi hükmü verecekse. Medeni, Çağdaş diyerek Tesettürü SİLECEKSE. Ya göründüğün gibi ol,Yoksa BEYİN bulandırma… İlahi kanun bellidir İSLAM son din’dir halbuki. Neden […]

PASTA’DAN PAY UMARSAN…

Dostluğu  hayâl’lerde  arayan  SERAP peşinde. Vefa, samimiyeti  görür  ancak  DÜŞ’ÜNDE. Menfaatı  olmadan  kafa  YORMAZ  iş’inde. Pasta’dan  PAY umarsan  tabiiki  aç  kalırsın…   Güven  duygusundan  ZERRE  nasip  almayan. Mukaddes  bilip  emanete SAHİP  çıkmayan. İnsanlık  onurunu  SIRF  kendisine  saklayan. Nice  YAMUK’LARI  itimada  şayan  bilirsin…   İsyankârdan  DOST  tutanlar  çıkmaz  sokak’ta. Yaradanı  tanımıyor  küfre  girmiş   BATAK’TA. Gördügüne  inanırmış  […]

KEŞKE DEMEMEK İÇİN…

Ne kadar güzel şey; her zaman ÜMİTLİ olmak. Salih’lerle bir olup Namaz safı PAYLAŞMAK. Kardeş bilip GÖNÜL’LERDE tahta kurulmak. Şükür YARADANA duygu’larla huzur bulmuşum…   Hayatın keşke’si YOK diye söyler bilenler. Pişman olmak yersiz işlenilen GÜNAHA. Lakin UMUDUNU beyin’lerden silenler. Tevbe kulpuna sarılır sahip olan İMANA…   Degilmiki iki günlük yola yetecek azık ARARKEN. Şu […]

EZAN YAYILIRKEN ARŞ’A…

Aman  GÜNEŞ  doğmadan  ibadete  hazır  ol. Zulmetten  NUR’A çıkışta  bu  an  isabetli  yol. Cemaatla  Namaz’da  yerini  AL saf’a dahil ol. Müslümanlar  İMRENSİN O vahdete  baktıkça…   Tan  yeri  ağarırken  MÜJDE  verir  güneşe. Mübarek  ağız’lardan  EZAN   yayılır  arşa. İbadet  BİR  vecibe  cümle  dosta, kardeşe. KULLUK şuuruna varmak saadettir kanımca…   Bir  haz   dolar  içime  NEŞEM   yerine […]

YARADAN DOST OLDUKÇA…

KELİMEYİ  ŞEHADET’LE  SÖZÜN  GÜCÜNE  SIĞINDIM. İTİKAD’IM  ALTI  KOLDAN  TÜM  BENLİĞİMLE  İNANDIM…   MANEVİYAT  İKLİMİNDE  KOŞTURMAKTIR  NİYETİM. KELİMEYİ  TEVHİD  DERİZ; EZEL, EBEDİ  SERVETİM…    GURUR  KİBİR  OLMASIN  BÜYÜK  KONUŞMAK  NİYE. DOĞUŞ’TA  TEK  GELMİŞİM; KEFEN  İSE  SERMAYE…   İKİ  KERE  İKİ  BELLİ  HER  ZAMAN  DÖRT  ETMİYOR. İNSAN, ADAM  BELLEDİM  İBLİS’E  HİZMET  EDİYOR…   SAĞ  YANIMI  BOŞ  BIRAKTIM  […]

İMAM DEĞİL, İMAN NİKAHI…

Adem  Aleyhiselam  zamanımıza  IŞIK  tutuyor. Havva  ile  birlik  olmuş  SEVGİ  bağını  kuruyor. İman  NİKAH  ilişkisi Ailede  muhabbeti  koruyor. Ğayrısından  medet  UMAN  Büyük  yanılğı  içinde…          İmam  Nikahı   diyerek  Onu  HAFİFE  alanlar. Kur’an,  sünnet  CAHİLİ  edebinden  kopanlar. Evliliği  unutmuş  utanmaz  METRES  tutanlar. İlahi  adalet  yoksunu  FUHUŞ  ile  avunuyor…   Eğer  küfre  düşerse, Nikah’ıda  SON   buluyor. […]

SU ÜSTÜNDE NİLÜFER…

İlahi   sanat   sahibi   TAMAMEN  kainatı  donatmış. Nilüfer  su  üstünde  renk  cümbüşünü  KUŞANMIŞ. Akıl  HESAPTAN  yoksun  ne  güzellikler  yaratmış. Aşkla  şevkle  BAKIYORKEN  Gözüm,  gönlüm  açılır…   Kirpi  yavrusuna  AŞIK  sarmalıyor  pamukçasına. Yanılıp   ÇİRKİNLİK   arama   zor  gelir  atasına. Sevgi  İLE  sarmaş  dolaş   bırakmıyor  arkasına. Kalbim  ÖZDEN  ısınıyor  mevcudata   baktıkça…   Sevgisiz  yaşanırmı;  İNSAN  için  bunca  mevcudat. Hangi  […]

FİKRİ YOZLAŞMA…

Doğduk, bir  gün  öleceğiz  varmı   ÇARESİ. Ot’lar  gibi  BİR  mevsimlik   canlı   degilim. Olmasınmı   yaşantımın  prensibi, İLKE’Sİ. Aynı   görme   AKLIM  var; hayvan degilim…   Yine  boşboğazlık  SANILACAK  belkide. Ama  yazmam  lâzım diyor  yine  İÇGÜDÜM. Kemiklerim  çürümeye  YÜZ tutsada sîn´imde. Yaşayana  fayda  verir  SANIYORUM  öğüdüm…   Fikri   YOZLAŞMA’YA  bende  çanak  tutarsam. Neye  yarar  kişiliksiz, kimliksiz, SİLİK  şahsiyyet. […]

DENGE GELSİN YAŞANTIYA…

Madde’ye ESİR olmak korkutuyor benligimi. Araçlar amaç oldu; UNUTMUŞUM bildiğimi. İnsanlar İÇİNE kapanmış, komşuluklar bittimi. Selam vermek YÜK olduysa; Riyakârlık iktidarda…   Makinalar hızlansın devam etsin ÜRETMEYE. Lâkin kul olmayalım maddeye o RUHSUZ şeye. Maneviyat sağlam ise GEREK yok gevşemeye. Makinaya köle isen bilki Aklın, Fikrin FİRARDA…   Denge GELSİN yaşantıya huzursuz olmayalım. Yarı yolda […]